München in de regen

Beste vrienden, 

Vanmorgen regent het pijpestelen en dat zal de hele verdere dag zo blijven. De restjes bloemkool van de steaks van gisteren zijn ingemaakt, en zien er uit uit als potten popcorn.

Na een ontbijt met verse broodjes zet Monique ons even met de auto af bij d S-Bahn, dat scheelt weer een hoop geploeter. 

Op het station kan je een meerpersoons dagkaart uit de automaat trekken, dat scheelt een hoop gemodder. We stappen uit in München-centrum op de Marienplatz, tegelijk met een tweetal heren in Lederhosen. 

We zijn net op tijd om het Glockenspiel op het neues Radhaus te zien bewegen. Er rijden riddertjes tegen elkaar in en als de ene omvalt, gaat er een gejuich op over het volle plein beneden. 

Verder is er op straat het een en ander te zien, en ook in de Frauenkirche en de St Michael, een Jezuïtenkerk. Heel toevallig lopen we tegen het portret van Petrus Canisius aan, mijn oude gymnasium heette zo.

Vervolgens lopen we in de stromende regen naar het Lembachhaus, waar een mooie expositie van de 'Blauwe Reiter' te zien is. Hoofdfiguren van deze beweging (begin 20e eeuw) zijn Wasily Kandinsky en Paul Klee. Hier een figurant bij het beroemde paard van Paul Klee. We zijn ook eens in het nabije Murnau geweest, waar Kandinsky enige tijd verbleef, en vorige jaar was er in Amsterdam een grote Kandinsky overzichtstentoonstelling. 

Een mooi thema voor museabezoek dus. Lenbach zelf was een beroemd portretschilder eind negentiende eeuw. Hij gebruikt al fotografie bij het opzetten van zijn doeken. 

We kijken ook even bij August Herbin, nooit van gehoord, maar hier staat ie gefotografeerd in het atelier van Picasso. Herbin's kunst mag er ook zijn overigens. 

Dat gaan we eens verder onderzoeken. De metro terug is stampvol: het is zaterdag en vakantie, dus iedereen gaat erop uit.

I